Oke, ik geef toe dat er voordelen zitten aan het alleen wonen. Veel van mijn vrienden maken deel uit van een stel en ook met hun praat ik nu over wat er speelt in relaties. Wat je tegenkomt, en wat je er mee doet. Wat valkuilen zijn en wat je gewoon kunt laten en waar je echt iets aan moet doen. En je komt er natuurlijk altijd op uit dat je het niet weet. Het is onmogelijk van te voren te weten wat je moet doen. Waar je grenzen liggen, en hoe je daar mee omgaat. Pas achteraf is duidelijker te zien wat er gebeurd is. Wat altijd aan de orde is in het samenwonen is de inrichting en de verschillen in smaak. Hoe daar mee om te gaan. En ik moet zeggen dat ik dat nu wel heel erg lekker vind. Ik zet gewoon neer wat ík mooi vind. Geen overleg nodig.

Natuurlijk is het niet zo dat ik me niet goed voelde in ons huis samen, maar dit is wel even lekker. Alles wat ik om me heen verzamel is van mij en neem ik mee. En zal weer moeten gaan samenvloeien met een volgende P.