En dan ineens verschijnt daar weer een PNP.
Alsof ik nog niet voldoende verwarring had. Op mijn inschrijving op een datingsite wordt gereageerd. Aangenaam verrast, het profiel van diegene was mij ook al opgevallen maar de PNP is 10 jaar jonger en daar ben ik erg huiverig voor. Maar toen werd ik dus zelf benaderd. Om een kort verhaal kort te houden; even was er een leuke spanning, een die een belofte in kan houden. De mailtjes heen en weer, gevolgd door een lang telefoongesprek. De spanning bouwt zich op, leuk, lekker, en de afspraak om elkaar te ontmoeten is gemaakt. Maar na het telefoontje gaat de opbouw door en mijn lijf gaat te heftig reageren, de wond open en bloot en kwetsbaar, de onrust is terug en ik voel dat ik/mijn lijf dit nog niet aan kan. Mijn lijf voelt weer breekbaar, broos.
Ik heb meer tijd nodig om rust te vinden hierin. Het verhaal blijft kort, de afspraak is afgezegd.
sep23
Verdrietig, maar een verstandige beslissing, denk ik. Hoewel er een gezegde is, inhoudend dat de beste remedie om over een oude liefde heen te komen een nieuwe liefde is, moet je daar wel klaar voor zijn. Tegen mij roept iedereen: ‘Hij komt heus wel!’ Dat roep ik nu weer tegen jou ;-) Het gebeurt, maar pas op het moment dat er nog slechts vage littekens zijn. Denk ik althans.
Ik heb wel gedate. Dacht juist de onrust nodig te hebben als afleiding. Was slechts tijdelijk, pijn kwam heviger terug. Vanaf nu zit ik weer 7 keer per week op ondergaan.