Zo kort op elkaar tegengestelde (?) emoties ervaren. De ene in de pijn en het los moeten laten. De andere in de mogelijkheid van een nieuwe verliefdheid.

En, pas op waar je om vraagt, want je krijgt het op een blaadje gepresenteerd. Ik wilde in een NP iemand die met verschillen kan omgaan. Nou bij de PNP zijn er tot nog toe meer verschillen dan overeenkomsten. We kunnen er allebei om lachen, maar het is toch serieus. Als we elkaar na de ontmoeting echt leuk vinden dan hebben we wel wat grote verschillen te overbruggen.

Eerst maar eens zien of wat ik voel ook echt is, of dat het mijn behoefte is aan het niet-single zijn. De vragen die de ballotagecommissie heeft ingesteld, zullen gesteld worden. Ik zal streng doch rechtvaardig oordelen over de mogelijkheid. Blijft natuurlijk wel een feit dat het hart geheel eigen keuzes maakt. Ik begrijp de verschuivingen die E. heeft doorgemaakt nu beter (niet verwarren met begrip voor de manier een en ander geuit is).

Eigenlijk is de onrust gelijkwaardig aan de onrust kort na de breuk. Slecht concentreren, lichamelijk ongemak, verlangen, behoefte. Misschien is het enige verschil wel dat het object van mijn verlangen nu wel aanspreekbaar is. Kon ik in de eerste onrust mijn object niet steeds bellen en zodoende deel van de onrust weg te nemen, kan ik dat nu wel.