Waar de stem gebruikt wordt vloeien de emoties. Sinds ik mensen zingen bezig ben merk ik dat. Niet zozeer in het begin, omdat er toen nog van alles door mijn lijf raasde, maar nu ga ik dat merken. In de zangles waar ik de intimiteit van zang ontdek. Zingen voor de juf is spannend en kwetsbaar. En hoe goed lukt het dan om vanuit je gevoel te gaan zingen. Eerst in je gevoel te gaan zitten en dan te gaan zingen, en er niet op letten hoe dat er dan uitkomt? Want na dit weekend stemexpressie kan ik je vertellen dat er dan in eerste instantie niet veel klank uitkomt. de toon is zo klein en kwetsbaar. Maar dan, als je dan doorgaat komt de klank. En dan hoor je het verschil tussen die klank en de klank die je maakt als je alleen op techniek gaat. Je begint aan zo’n weekend, met 15 anderen, en ziet wie er meedoen. Je kan dan in het begin denken: Wat doen die mensen in godsnaam op een workshop stemexpressie? Maar als het weekend dan bijna voorbij is dan heb je zo veel gezien. Dan heb je gezien dat iedereen zich wil laten raken. En dat we daar allemaal onze stem in willen laten horen. Iedereen met zijn eigen verhaal. M. die de workshop leidt is zo waanzinnig goed, hij weet dingen te laten gebeuren. Is niet bang voor wat er los komt. En dus komt het los. Bij iedereen die hij aanraakt.
Ik heb een absolute stap gezet op mijn weg.