Het komt niet vaak voor, maar ik verveel me. Ik werk vandaag, zondag, maar toch verveel ik me. Heb geen moment niks te doen gehad, en toch verveel ik me. Zou het zijn omdat ik op een mailtje zit te wachten? Omdat ik wil weten hoe dit verder gaat? Dit? Ach ja, je weet wel, de PNP. Dat ongeduld van me zit me weer in de weg. Nee, nog geen onrust gelukkig, maar wachten. En dat is niks voor mij. En toch zal ik moeten, sowieso helemaal tot volgende week als we een afspraakje hebben. Zal er niks tussenkomen in de tussentijd. Zullen we elkaar wel genoeg te vertellen hebben? Misschien maar eens een boekje op naslaan, “mijn eerste date”. Dat bestaat vast wel ergens. Ik ben er zo onervaren in. Zal de PNP me wel leuk genoeg vinden? Zal ik de PNP wel leuk genoeg vinden? Ik weet het, als het niet zo is, is er niks aan de hand. Ben ik niet verder van huis dan ik was. Maar toch, zou wel heel leuk zijn.
okt26
Het is geen verveling, het is een vorm van onrust. Iemand vind je aantrekkelijk, en dat is aandacht die we juist nu goed kunnen gebruiken, en waar je dan ook meer van wil. (zo zie ik het bij mezelf tenminste)
Ben het helemaal met Ed eens. Onrust is het juiste woord. En ook dat herken ik zeer, want je wilt zó graag. Ik hoop voor je, dat het eerste afspraakje geweldig wordt – en dat er nog vele mogen volgen!
En dan hopelijk met dezelfde he :)