Verse ananas
Het is weer even geleden dat ik iets lekkers hier zette. Vandaag dus maar weer. Verse ananas. Zo af en toe vind ik dat heerlijk. Andere keren maak ik er me er makkelijker van af. Dan gaat er gewoon een blikje open. Nu niet. En dan ook nog slagroom erbij gemaakt. Waardoor ik er achter kwam dat E1 de mixer heeft meegenomen, dus dat was een karwei op zich, die slagroom. Maar wel helemaal al die moeite waard.
Lang leve de eenvoud en het genot van kleine dingen.
Nu de hond definitief naar E1 is kom ik niet meer veel in beweging. Nu vind ik dat met dit weer op zich niet erg, ik zit toch wel liever bij de kachel, maar ik weet ook wel dat ik me beter voel als ik wel; weer iets ga doen. Dus ik heb me ingeschreven bij de fitnessschool. Ik kan daar dan eens per week me helemaal uitleven. Mijn spieren ene beetje in conditie houden, mijn conditie op peil houden en dan ook nog een groepsles meedoen. En daarna natuurlijk even lekker in de sauna. En o ja, niet te vergeten onder de zonnebank om de winterwitheid wat te verzachten.
Verder ben ik niet rouwig om het vertrek van de hond. Echt, het is een leuk beest, als hij er toch is, maar ik ben nou eenmaal niet zo’n hondenmens. Een dier dat me steeds in de gaten houdt, want misschien komt er wel eten, of misschien gaan we wel lekker naar buiten. Nee, liever heb ik mijn katten. Die verwachten ook wel eten, maar kunnen zich verder heel goed zelf vermaken. Meestal, want ook zij willen nog wel eens blijven wurmen om op schoot te komen, als ik daar helemaal geen zin in heb. Van hun kan ik het hebben als ze eens een keer wat lopen te zieken.
Misschien moet ik ook bij het zoeken naar een partner meer letten op de eigenschappen van afhankelijkheid en claimgedrag binnen de relatie. Een te grote vraag om steeds maar aandacht werkt niet. Een tijdje is dat leuk, in de verliefdheid, maar ik moet ook het gevoel hebben dat ik daarin mijn eigen gang kan gaan. En ook af en toe de ander figuurlijk mag wegsturen omdat ik even op mezelf wil zijn, de ander even niet in mijn directe sfeer wil hebben, gewoon omdat ik zo in elkaar zit en niet omdat ik niet van de ander houd. Een hond is braaf maar blijft je slaafs aankijken, een kat kan dan een beetje chagrijnig reageren maar gaat vervolgens zijn eigen gang. Die laatste heeft dan toch mijn voorkeur. De eerste roept mijn schuldgevoel op, de ander geeft me ruimte.
Bonte Specht
De dierenwereld laat zich echter niet voor de gek houden. Vannacht hoorde ik de eerste kater al weer gillend rond het huis sluipen. Hij voelt blijkbaar ergens in het lijf en de ballen de belofte van nieuw leven. Dat dat beest nou niet in de gaten heeft dat de poezen die hier leven op geen enkele manier meer leven voort kunnen brengen. Maakt hem niks uit. Hij gaat voor elke mogelijkheid. Nog een geluk dat katers hier niet gewend zijn aan kattenluikjes en dus niet weten dat ze daar ook doorheen kunnen, zodat de stank in ieder geval niet echt in huis wordt gesproeid.
Ondertussen leven de vogels buiten nog op het door mij geleverde voer, inclusief een specht die zich uit arre moede ook maar stort op vetbollen en pindanetjes. Voor hun en voor mij is de winter echt nog niet voorbij.
E1 heeft aangegeven dat ze minder kan bijdragen in de vaste lasten. Dat is uiteraard slecht nieuws. Maar we hadden altijd de afspraak dat we naar rato bijdragen. Als dus in inkomen iets verandert verandert ook de verdeling van inbreng. Voor mij dus logisch dat E1 dan minder bijdraagt. Mensen om me heen hadden daar vraagtekens bij, ik niet. Toch ging ik daar over nadenken. Want iets klopt er natuurlijk niet.
De afspraak over verdeling maak je als je gelukkig samen bent, en ook veranderingen samen bespreekt.
Als iemand voor minder uren wordt aangesteld, overmacht dus, dan is het logisch denk ik, ook nu na de scheiding, dat diegene minder kan bijdragen. Dat zou lullig zijn voor mij, want dat scheelt me toch wat op mijn besteedbaar inkomen, maar dan is het voor mij gewoon pech. Maar, wat ik me ook kan zijn is dat E1 kiest voor ander werk, of minder uren werk en dus minder inkomen. En dan is het voor mij een ander verhaal. We hebben beide de verantwoordelijkheid nog voor dit huis en dan kan de een wel eenzijdig beslissen om minder te gaan verdienen om zo bijvoorbeeld meer tijd te hebben voor de partner, of voor opleiding ofzo, maar dat zou dan toch los staan van de verplichting die er nog staat. We hebben daar nooit iets over vastgelegd, en dus is het afwachten hoe E1 hierop reageert.
Voor mij voelt het goed dat ik hierover een mail heb gestuurd, dat ik er bepaalde gedachten over heb en die volg. Zonder wrok of heftige emoties. Afhankelijk van de reactie van E1 zal ik verder kijken. Ik voel me er sterk in, heb een en ander doordacht en voel me sterk in mijn standpunt.
Vandaag zijn een broer en zijn vriendin bij me komen eten en we hebben afgesproken dat we een keer met een stel mensen gaan eten, en dan allemaal mooi gekleed. Ik heb nu namelijk wel al die mooie dingen gekocht, maar om ze nu alleen voor mezelf en de schapen hiertegenover te dragen vind ik ook jammer. We gaan dus binnenkort een keer uit eten met wie er mee wil, en dan allemaal in het mooi. Eens zien of dat ook iets toevoegt aan een avond, en als dat zo is, wat dat dan is. Het zal er in ieder geval niet minder gezellig om zijn, want de mensen zijn oke, en daar gaat het uiteindelijk om. Dat weet ik in ieder geval zeker. Ik zal eens kijken wat ik dan nog nodig heb, en nog mag kopen voor een etentje :-) om een setje compleet te maken. Misschien toch de laarsjes die ik gisteren heb gepast en uit een soort van zuinigheid niet kocht. Ik had toch al mooie laarzen gekocht. Dus misschien toch volgende week nog even naar die winkel? En dan nog even naar een andere waar nu ook uitverkoop is.
Ondertussen gaat de zangles door, de zangdocent meer een vriendin dan alleen juf, en blijft mijn stem opener dan hij in het begin was. Ik zing vrolijker muziek en er is geen terugval door de laatste tijd. En daar ben ik blij mee. Blijkbaar krijg ik de techniek onder de knie waardoor de stem stabieler is geworden. Pure winst nietwaar, en ook fijn omdat het me bijna altijd blij maakt. Ik zing thuis niet veel, maar tijdens mijn ritten naar het zuiden, twee keer per maand zing ik een groot deel van de tijd. Gewoon lekker meezingen met de radio, maar ook lettend op hoe ik het doe.
We zijn vandaag na de les gezellig de stad in gewandeld en ik heb weer een paar leuke winkels ontdekt. Mooie schoenenzaak, een mooie lingeriezaak, lekkere geurtjes geprobeerd en ergens een kop koffie met een bagel genomen. En uiteraard de zaken van het leven besproken. Helemaal goed. Niks gekocht, maar niet omdat ik niks zag hoor. Gewoon even rustig aan met geld :-). Volgende maandsalaris weer wat erbij.
Peridoot
Een week of wat geleden was ik aan het snuffelen op echtejuweeltjes.nl en kom een ring tegen met een mooie steen. Het is de peridoot. Die blijft me bij en een aantal keer zoek ik de ring weer op. Ik overweeg hem ook te kopen. Het is ook wel een mooie ring, met diamantjes erbij gezet ook. Maar het gaat mij eigenlijk om die peridoot. Dus ik bedenk me dat het wel leuk is om eens te gaan kijken of die ook ergens voor staat.
En ja, en sterker nog, maar misschien ook niet verwonderlijk, hij past goed bij de situatie waarin ik zit nu. Misschien niet alles wat er staat, maar de strekking absoluut.
Een felgroene half doorschijnende steen. Een hele sterke aura beschermer, kaatst alle negativiteit terug naar waar het vandaan komt. Zuivert het lichaam ook van negatieve energie en lasten. Het verwijdert en neutraliseert vergiften op alle niveaus, zuivert de verfijnde en fysieke lichamen en de geest. Het opent, reinigt en activeert de chakra’s van hart en zonnevlecht en verwijdert ‘oude bagage’. Zorgen, schuld of obsessies worden opgeruimd. Read the rest of this entry