Ik heb het gevoel dat ik iets kwijt ben. Geen idee waar het gevoel vandaan komt, maar het is er. Melancholisch en zwaar. Op een dag als vandaag mis ik E2, heb ik behoefte om te schuilen in iemands armen, mijn ogen dicht te doen en te wachten tot het over is. Ik wil niet spreken, niemand zien, en niets doen. Alleen schuilen in stilte. En wachten.

Ik wacht niet op jou,
niets dat me het laat weten,
Dus wacht ik op niets