De Handwas

Bij het kopen van een nieuwe outfit zat ook het nodige spul dat alleen met de hand gewassen mag worden. Shit, daar had ik even geen rekening mee gehouden. Mooie spullen blijven het mooist als je er ook met zorg mee omgaat.  Dus, na het al wekenlang te hebben uitgesteld, toch maar steeds weer een tijdje buiten hangen, vandaag me toch maar gewaagd aan de actie. Gootsteen vol laten lopen, beetje sop erin, geen Sunlight, en de stukken erin. Handen in het water en een beetje kneden als met deeg voor een vers broodje.

En gaandeweg geeft mijn lichaam een oude herinnering bloot. De spieren en de beweging brengen me terug, eerst nog vaag maar steeds duidelijker wordt het beeld van een periode in den Bosch. Een verdieping in een pand boven de kroeg die ik deel met 2 anderen. Er is geen wasmachine in huis, alleen een krachtige losse centrifuge. De douche, die gelukkig heel ruim is, staat bijna continue gevuld met teilen en emmers met was die staat te weken. En een terugkerende actie is het wassen en spoelen van de was. En dat heb ik blijkbaar lang genoeg gedaan om die herinnering blijvend in mijn lijf te prenten.

En ineens is het wassen ook niet meer een opgave, maar was eigenlijk wel lekker om te doen. Ritmische en rustig. Lang leve de levende herinnering.