Ja, een groot woord. Zelfs wat beladen vind ik zelf. Want het is zo abstract en er wordt zoveel van verwacht. In de toekomst worden alle positieve gedachten geprojecteerd. Maar ook de angsten en oude patronen werpen hun schaduw vooruit. En bewust van zulke paden is denken aan de toekomst niet alleen hoopvol, maar ook afwachtend. En dat is nou net wat ik niet wil. Ik wil een deel onbevangenheid bewaren, een deel hoop ontwikkelen. Nieuwe zaken die ik oppak wil ik verder ontwikkelen en me niet laten tegenhouden door oude wetenswaardigheden. Spreek ik in raadselen? Misschien een beetje. Wat ik wil is met de mollen aan de slag, wat ik wil is daar iets moois mee gaan maken, wat aanslaat en waar ik iets speciaals mee kan gaan doen. Geld mee kan verdienen. Maar ik ken ook mijn beren op de weg. Als ik een tijdje bezig ben dat ik denk dat anderen dit veel beter kunnen en dat ik net zo goed kan stoppen, dat ik mezelf niet kan verkopen. De kunst is dus om gewoon stug door te gaan, niet denken maar doen. En me zeker niet tegen laten houden als ik weer verliefd wordt. Mijn ding doen en blijven doen en ontwikkelen en leren en doorgaan en laten zien en zichtbaar worden. Doen, doen, doen.