dat er iets gebeurt voor het eerst. Nog even en het eerste jaar is voorbij, maar nu heb ik vandaag eerst mijn verjaardag en voel ik de dubbelheid weer. E1 spookt door mijn hoofd de laatste dagen. Niet constant maar af en toe is er een flits. En die gaat gepaard met verdriet, kwaadheid, onbegrip, bitterheid, het hele scala aan negatieve emoties. Niet fijn. Gelukkig zijn het flitsen en gaat het eigenlijk wel heel lekker met me. Ik ben energiek, heb zin om een eigen huis mooi en gezellig te maken, kijk uit naar hoe deze nieuwe fase vormkrijgt in mijn leven. Maar eerst vandaag. Ik ben niet zo’n verjaardagenmens, heb graag mijn contacten 1-op-1, maar toch heb ik voor vanavond wat mensen gevraagd langs te komen. Vooral omdat ik bedacht dat ik een chocoladeproeverij ga houden, had ik er nu wel zin in. Zal zien dat ik vanavond van de uitgestalde tafel nog een foto maak voordat alles verdwijnt in de magen van mijn gasten.

En ook weer eens bezichtiging van het huis, 2 zelfs vandaag. Waanzinnig. En wie weet dus een mooi (en natuurlijk ook dubbel) cadeau, een eerste bod op het huis. Het is tijd ervoor.