Het is vreemd en aangenaam, na een paar zware dagen, druk met werk en fysiek en emotioneel verwarrend lijkt er weer iets zijn te veranderd. Wat speelde er? Ik ben bezig met zichtbaarheid. En op allerlei fronten kom ik het tegen. Waar ik tegenaan loop, waar het goed gaat, waar ik verval in oude gewoonten. En natuurlijk de grote ex-val. Ergens toch nog weer terugverlangen naar een leven wat ik had.
Tot ik gisteren besloot dat het tijd was om eens naar de sauna te gaan. De grote onrust in mijn lijf, overal pijn, ik dacht dat ik het er niet lang zou uithouden. En wat gebeurt? Ik kan, lijkt wel, eindeloos in de cabine blijven. En bij de opgieting, wanneer iedereen steunt en kreunt, zit ik te genieten en heb nergens last van. De hitte is overweldigend lekker. Want dat was ik nog even vergeten, ik heb het de laatste tijd niet warm kunnen krijgen. Met als toppunt de coachings dag. Ik zat bijna te rillen, maar in ieder geval een soort van innerlijk kippenvel was het. En toen kwam ik terug van de sauna en ik voelde me echt herboren, dat gebeurt me zelden. Ik bedoel, de sauna is altijd wel lekker, maar met zoveel effect? Zelden. Misschien heb ik het 1 of 2 keer eerder meegemaakt. De spanning is uit mijn lijf. En vandaag voel ik me goed. Mijn gevoel naar E1 is zelfs oke. Ik kom er dichter bij dat ik een ontmoeting aan zou kunnen. Niet dat ik er om zou vragen, dat niet. Of zelfs dat het echt zou gebeuren. Het is meer een innerlijk weten.
Het gaat dus weer goed. Voor de opleiding wordt ik nu zelf ook gecoacht en dat is ook goed, ook daar komen weer dingen aan bod die ook in de relatie speelden. Het leren daarover gaat nog steeds door.
Ik ben weer opgeladen
