De Gelukkige Single

En dan ineens is er het besef en het bijbehorende verdriet dat E1 en ik onze relatie op een heel slechte manier beëindigd hebben. En dan heb ik het even niet over wie de aanstichter is geweest, maar wel hoe het daarna verder is gegaan. We hebben dit ontzettend slecht gedaan. Niet alleen E1, maar ook ik. We zijn respectloos met elkaar omgegaan, allebei in pijn en opperste verwarring en een en al onvermogen om hier iets goeds mee te doen. Wat een zootje.

Het blijft maar doorgaan, elke keer weer ene nieuw gezichtspunt wat me milder maakt over de situatie. En de hoop dat ik het een volgende keer anders kan doen. Misschien dat ik zelfs kan voorkomen dat het overgaat.

We shall see. Eerst maar eens een PNP tegenkomen.

mmm, ze flirt met me,
denkt de man bij zichzelf. Maar
ze kijkt naar de vrouw.

Wat het een met het ander te maken heeft? Het gebeurde bij die uitvoering, Groningen stationshal. En het gebeurde natuurlijk niet letterlijk, maar mijn confabulant vermogen maakt dit er van. Dan heb ik meer lol.

Op een dag leer je het subtiele verschil kennen,
tussen een hand vasthouden en een ziel ketenen.

Dan leer je dat liefde niet betekent : leunen
en dat gezelschap niet betekent : veiligheid.

Je ontdekt dat een kus geen contract is,
en een cadeau geen belofte.

Je begint je nederlagen te accepteren met je hoofd omhoog, en je ogen open.

Je leert te vertrouwen op vandaag om mee te werken
omdat morgen te onzeker is voor plannen.

En na een poos leer je dat zelfs zonneschijn je verbrandt
als je er te veel van krijgt.

Dan wordt het tijd om je eigen tuin te beplanten
en zorg te dragen voor je eigen ziel
en wacht je niet langer op wonderen van buitenaf.

En dan weet je dat je écht kunt volhouden
en dat je écht sterk bent
en dat je echte waarde hebt
en je leert, en je leert …

Bij ieder afscheid leer je.

Voltaire

Tja, natuurlijk heb ik ook gestemd. En hoewel ik erg getwijfeld heb hoe ik zou stemmen, vanuit strategie, ideaal of sympathie is het me toch gelukt. Het is ideaal geworden, ik wil stemmen op een visie op onze toekomst en de strategie en de sympathie zijn dat maar deels. Die beide hebben gelukkig mijn stem ook niet echt nodig gehad. De ene is groot genoeg en de ander is in de kamer gebleven. En daar ging het om.

Met de uitslag op zich ach, wat doe je er tegen, dit is wat Nederland gestemd heeft, en je weet: Elk land krijgt de regering die het verdient. Wij zijn verdeeld en krijgen dus dit. Ik dacht in eerste instantie dat het ook niet uit zou maken als de PVV erg groot zou worden want het leek er sterk op dat Wilders zich al wat terugtrok, zich kleiner maakte en het regeren al wegzette door een aantal breekpunten neer te zetten, zoals de AOW. Laat dat laatste nou voor veel mensen een reden te zijn geweest om op de man te stemmen. Naast natuurlijk de angst voor de Polen en de Islam. Maar, ik was dus niet bang dat het op regeren aan zou komen. Daarop volgende direct een volgende gedachte: als hij niet wil regeren wil hij dus blijven zeiken en overal tegenaan schoppen, en nieuwe uitdrukkingen de wereld in blijven gooien. En zieltjes winnen. En dan wordt hij de volgende keer nóg groter. Dat wil ik niet!
Dus alsjeblieft, zorg dat Wilder mee gaat regeren. Geef hem de kans om glorierijk ten onder te gaan en jullie allemaal mee te trekken daarin. Slecht voor de oplossing van de huidige crisis? Je wil niet weten hoe groot de crisis wordt als Wilders over 4 jaar of eerder met grote meerderheid gekozen zou worden en echte macht zou verwerven.

Het door de mand vallen van Wilders is overigens al begonnen. Hij ruikt nu al de macht, door zijn grote overwinning kan zich niet meer beheersen en wil nu mee dit land regeren. En hij heeft nu, voordat de onderhandelingen zijn begonnen al zijn breekpunt over de AOW opgegeven. Daaruit blijkt toch zeer zeker dat hij het kwijt is. Wie geeft nu al zulke grote idealen op? Wat een domme man, bang om niet gevraagd te worden? De wildersbel begint uit elkaar te spatten op het moment dat hij naar de macht grijpt. Hier stopt zijn zegetocht. Het einde is in zicht.

Dus AUB laat hem meedoen! Het is in ons aller belang.

Even iets anders hoor. Die J. die ze nu opgepakt hebben voor de vermeende moord op een jonge vrouw. Wat denk je, heeft hij dat gedaan? Daar kun je natuurlijk niets over zeggen. Iemand is immers onschuldig tot de rechter heeft gezegd dat het anders is. En zo ver zijn we nog lang niet. In Peru gaan die dingen anders dan hier. En ik vermoed dat Joran dit goed weet. En daar nu gebruik van probeert te maken. Hij heeft toch alles tegen zich, zou je denken. En mij bekruipt het gevoel dat dit voor hem een leerschool is. Hoe kom ik ergens onderuit? En blijft onduidelijk of ik het heb gedaan of niet?

Allereerst blijf ik kalm en emotieloos als ik wordt opgepakt. Mijn hersenen werken op topsnelheid, want het gaat niet zoals ik had gepland. Hoe werk ik me hier uit. Deze jingle is zo anders dan het keurige rechtssysteem waar de controle van Nederland duidelijk aanwezig is. De Peruanen willen bloed zien en ik wil niet dat dat het mijne is. Dus wat doe ik? Als ik mijn moeder ga bellen ga ik huilen, huilen en huilen en niet vergeten te zeggen dat de verhoortechnieken hier barbaars zijn. Vervolgens zeg ik ook nog duidelijk dat ik bang ben dat ze me een bekentenis zullen afdwingen. Als ik dan later bezwijk en beken dat ik haar gedood heb, kan ik daar op terugvallen, want mijn gesprek met mijn moeder wordt doorgegeven aan mijn advocaat in Nederland die het op de radiostations zal melden en de Nederlandse ambassade in Peru zal benaderen hierover. Als ik nou zorg dat de aandacht daarop komt te liggen, meer dan op de vraag of ik het heb gedaan heb ik al winst. En dan zie ik wel weer verder.

Ondertussen vraag ik me af waar zijn laptop is en wat dat meisje daar dan werkelijk gelezen heeft. Vraag ik me af  dat, als het in een opwelling gebeurde, waarom hij dan vluchtte met haar geld en creditcards. Maar ook waarom hij zo dom was om naar een land te vluchten waar hij een kop groter is dan de gemiddelde inwoner. Als hij, zoals iemand in de Volkskrant omschreef, een klassiek voorbeeld van een psychopaat is, dan toch wel van een psychopaat die nog in opleiding is. Die nog de fijne kneepjes van zijn afwijking moet leren. Zal hij de vervolmaking daarvan leren in de gevangenis, waar hij waarschijnlijk voldoende geld en macht zal hebben om zich een positie te verwerven? Of is hij nog niet voldoende toegerust om die hoge school van criminaliteit in te gaan en dit niet redden?