Ja, het staat nog steeds te koop. En waar ik steeds maar weer had dat het wonen hier als een tijdelijkheid voelde, alsof ik pas weer door zou kunnen als ik iets voor mezelf zou hebben, voel ik vandaag duidelijk dat het leven hier goed is. Dat het niet meer tijdelijk is dan iets anders. Ik woon hier goed. Oke, ik investeer niet in het opbouwen van het huis. Maar ik investeer door hier te wonen wel in mijzelf. Het doet mij goed te wonen zo buiten alles. Wonen zonder directe buren. Wonen op het platteland. Met mijn grote tuin. Die me zoveel privacy geeft. Het is goed zoals het is dus. Ik hoef niet meer het gevoel te hebben dat ik in de wacht sta. Dat is namelijk niet zo.