Weet je, voordat iets gebeurt kun je niet bedenken wat het betekent. Net als 50 worden. Ik ben niet zo’n verjaardagsmens, en de 50 maakt daarin geen verschil. En de behoefte om aan deze dag speciale aandacht te geven ontbreekt me ten enen male. Een vriendin herinnerde mij eraan dat ik die dag Sara had gezien. Beetje vreemd omdat mijn ex zo heet,  maar ik kan daar ook wel weer de humor wel van inzien. Verder weet ik niet eens waar de vrouw voorstaat, en ik weiger het op te zoeken. Niet nog meer nutteloze kennis, er is al zoveel van.

Maar, afgezien van wat telefoontjes en een buurman die ene oubade kwam brengen, compleet met accordeon en een Friesch lentelied, bleef het stil. Ik had mooi weer en ik heb een heerlijke rustige dag gehad. Dat is ook wat ik voelde bij de 50. Veel rust. Geen opgelegd plezier, geen verplichtte grapjes, en nog verplichterder lachjes daarom. Heerlijk de dag voor mezelf, en de wetenschap dat het rustig voelt na de een woelige tijd. Het getal op zich vind ik übersaai, het vieren sowieso niet waard. Maar, ook dat ik nog steeds in ‘ons’ huis woon en dus nog steeds niet iets kan afsluiten en opnieuw gaan opbouwen zorgen niet voor een feestelijk gevoel.

Volgend jaar, ik voel het, zal alles anders zijn!

dat er iets gebeurt voor het eerst. Nog even en het eerste jaar is voorbij, maar nu heb ik vandaag eerst mijn verjaardag en voel ik de dubbelheid weer. E1 spookt door mijn hoofd de laatste dagen. Niet constant maar af en toe is er een flits. En die gaat gepaard met verdriet, kwaadheid, onbegrip, bitterheid, het hele scala aan negatieve emoties. Niet fijn. Gelukkig zijn het flitsen en gaat het eigenlijk wel heel lekker met me. Ik ben energiek, heb zin om een eigen huis mooi en gezellig te maken, kijk uit naar hoe deze nieuwe fase vormkrijgt in mijn leven. Maar eerst vandaag. Ik ben niet zo’n verjaardagenmens, heb graag mijn contacten 1-op-1, maar toch heb ik voor vanavond wat mensen gevraagd langs te komen. Vooral omdat ik bedacht dat ik een chocoladeproeverij ga houden, had ik er nu wel zin in. Zal zien dat ik vanavond van de uitgestalde tafel nog een foto maak voordat alles verdwijnt in de magen van mijn gasten.

En ook weer eens bezichtiging van het huis, 2 zelfs vandaag. Waanzinnig. En wie weet dus een mooi (en natuurlijk ook dubbel) cadeau, een eerste bod op het huis. Het is tijd ervoor.

Ja, het gaat goed met me. Hoewel ik de laatste week ook E1 wel af en toe mis, het heeft niet het overdonderende verdriet wat er aan hing in het eerste half jaar. Het is nog steeds weet dat ik weet dit niet had hoeven te gebeuren, we hadden dit beter samen kunnen overleven dan los van elkaar. Ik vraag me ook wel af of E1 mij wel eens mist, ik kan me haast niet voorstellen van niet. Maar, ik ben ook verder op mijn weg gegaan. En dat gaat goed, ik heb in het begin goede keuzes gemaakt, en pluk daarvan de vruchten. Of had ik dat al eens gezegd? Nou ja, dan val ik in herhaling, en het maakt het niet minder waar.

Ik haal erg veel uit het boek dat ik nog steeds aan het lezen ben, van Ayn Rand, “Atlas staakt”. Iets er uit?

I swear by my life and my love of it that I
will never live for the sake of another man
nor ask another man to live for mine.

Ik vind dat een heel mooi beginsel om vanuit te leven.

Goede nachtrust doet wonderen. Ik kan de dingen weer wat beter in perspectief zien en kan me dan meteen zo verbazen over het gestuiter dat ik eerder deed. En mijn onvermogen om daar op het moment zelf iets in te veranderen. Maar er kwam ook bij dat ik moest werken, een drukke dag had van ‘s morgens vroeg tot ‘s avonds laat. Dus ik neem me voor vandaag rustig aan te doen, me niet gek te laten maken door emoties als die op zouden komen. En qua werk is het ook rustiger nu. Scheelt ook :-)

En die vermaledijde waterpomp die gisteren zo’n herrie maakte heb ik ook stil kunnen krijgen. Een aderlating liet de overtollige lucht nu wel goed ontsnappen. Nu even aankijken hoe en wat. Maar ik heb wel het idee dat ik daar nu ook weer grip op heb. Want dat is iets waar ik wel echt moeite mee heb. Ergens geen grip of invloed op hebben. En er ook niets aan kunnen doen.