Zo kort op elkaar tegengestelde (?) emoties ervaren. De ene in de pijn en het los moeten laten. De andere in de mogelijkheid van een nieuwe verliefdheid.

En, pas op waar je om vraagt, want je krijgt het op een blaadje gepresenteerd. Ik wilde in een NP iemand die met verschillen kan omgaan. Nou bij de PNP zijn er tot nog toe meer verschillen dan overeenkomsten. We kunnen er allebei om lachen, maar het is toch serieus. Als we elkaar na de ontmoeting echt leuk vinden dan hebben we wel wat grote verschillen te overbruggen.

Eerst maar eens zien of wat ik voel ook echt is, of dat het mijn behoefte is aan het niet-single zijn. De vragen die de ballotagecommissie heeft ingesteld, zullen gesteld worden. Ik zal streng doch rechtvaardig oordelen over de mogelijkheid. Blijft natuurlijk wel een feit dat het hart geheel eigen keuzes maakt. Ik begrijp de verschuivingen die E. heeft doorgemaakt nu beter (niet verwarren met begrip voor de manier een en ander geuit is).

Eigenlijk is de onrust gelijkwaardig aan de onrust kort na de breuk. Slecht concentreren, lichamelijk ongemak, verlangen, behoefte. Misschien is het enige verschil wel dat het object van mijn verlangen nu wel aanspreekbaar is. Kon ik in de eerste onrust mijn object niet steeds bellen en zodoende deel van de onrust weg te nemen, kan ik dat nu wel.

De verliefdheid begon zo anders. Ik vond E. al langer leuk, maar door mijn ervaring altijd op de verkeerden te vallen deed ik er niks mee. Toen het wel gebeurde gebeurde het plotsklaps en alles overweldigend. Als dit uitmondt in een verliefdheid dan zal dat anders gaan. Langer op afstand, ook al vanwege een daadwerkelijke afstand, en meer onzekerheid. Een nieuwe ervaring en een waar ik, dat voel ik al wel duidelijk, veel kan leren. En dan heb ik het vooral over mijn ongeduld. Als ik iets wil dan wil ik het nu, en helemaal. Daar ben ik nogal kinderlijk in. Neem het beeld van een stampvoetend kind en je weet waaraan ik nog wel wat te leren heb. Leren met teleurstelling om te gaan bijvoorbeeld. En dan niet alleen afwijzing, maar ook de kleine teleurstellingen.

Jullie moeten er aan geloven. De komende dagen zal het waarschijnlijk nog wel gaan over de PNP, en mijn zieleroerselen daaromtrent. E. is even uit beeld en dat voelt goed. Dus ook al wordt het niks met de PNP dan nog heeft het wel iets gedaan in het afstand nemen van E. En een geheel nieuwe wereld gaat er voor me open. Ik, die werk online en dus de verbinding met het WWW zo’n beetje de hele dag open heeft staan, wordt heel onrustig als mailtjes niet dezelfde dag worden beantwoord. Ikzelf merk dat ik mailen met een onbekende lastig vindt. Vind de PNP interessant, maar per mail? Nee, dat is toch niet echt mijn ding. En tegelijkertijd wil ik wel van alles van de PNP ontvangen. Gebeurt dit niet dan dek ik mezelf al in. Dat het allemaal zo erg niet enzo. Maar ondertussen lopen er weer allerlei rare verbindingen in mijn hoofd spaak als ik bedenk dat het gewoon weer stopt, zonder bericht of wat dan ook. Zo slecht voor mijn zelfvertrouwen! Dus, vandaag de stoute schoenen maar aangetrokken en gevraagd om toch maar in ieder geval maar te zeggen als de nieuwsgierigheid over is. En wat gebeurt er; Al snel komt er bericht terug. PNP is niet zo’n mailer, en toevallig online. Druk bezet mens met werk, maar zeker nog nieuwsgierig naar me. Pak van mijn hart en de vlinder, die even vleugellam in mijn borst lag, komt weer tot leven.