Mijn dak lekt. Mijn dak lekt en er hebben al 2 mannen naar gekeken en zijn het dak opgegaan om dit varkentje te wassen. Mopperend over gladde dakpannen, hoogtevrees, waardeloos dak smeren ze het een of ander aan randen en in holtes en verzekeren me dat dat het was en dat nu goed komt. En beide keren geloof ik dat. Het zijn klussers, bouwers en weten immers wat ze doen. Ik heb geen reden om te twijfelen immers? Dus de frustratie over het dak, de werkers en mijn eigen vertrouwen neemt toe als ook na de tweede keer de opgedroogde doorlekplek weer donker wordt van vocht bij de eerstvolgende regenbui. Het huis staat te koop en ik wil dat het is opgelost. Op een droge dag, gisteren, bedenk ik dat ik misschien beter zelf even kan kijken en buig mij uit mijn dakkapel om eens te zien hoe en wat. Ik denk dat ik het probleem zie en dat wat extra kit misschien wel de zaak echt kan afdichten. Omdat ik niet gewend ben aan werken op een dak loop ik naar de buurman om te vragen of hij even stand-by wil staan om me op te rapen, mocht ik van het dak afglijden. Hij loopt mee en begint meteen zijn idee over de lek te geven. Waar ik niet om vroeg en wat ook niet hoeft. Ik probeer hem dus duidelijk te maken dat ik het onder controle heb. Hij gaat maar door en stelt voor dat hij het dak op gaat. En voor ik het weet staat hij op een ladder die nogal wankel tegen de verrotte dakgoot leunt.
Hij komt moeizaam bij de dakkapel en geeft mij aan dat het probleem ergens anders vandaan komt dan ik zeg. Jaja, denk ik, en laat hem zijn gang gaan om ergens iets helemaal dicht te smeren, wat maakt het ook uit, en vraag hem om ook even wat te smeren daar waar ik het wil. Er schuiven dakpannen van hun plaats en ook hij schuift. Hij mompelt iets over hoogtevrees maar dat hij daar geen last meer van heeft. Hij zet een voet op de lader die naar links begint te schuiven. Ik zie het al helemaal gebeuren en ren naar beneden om de ladder vast te houden. Hij blijft maar zeggen dat er niets aan de hand is. En uiteindelijk komt hij ook heel beneden. Maar vraag me niet hoe. Hij is tegen de 60, heeft niet meer zo’n souplesse en ook nog een dikke buik. En koppig, zo koppig.
Het dak is dicht gesmeerd, in ieder geval waar ik het wilde. Nu afwachten of de regen toch een andere route volgde naar binnen toe.
Mannen vinden het zo belangrijk te laten horen wat ze (denken te) weten. Vrouwen willen vooral van de ander horen wat ze belangrijk vinden. Dit zou een achterhaalde uitspraak moeten zijn, maar waarom gebeurt het dan nog steeds zo veelvuldig om me heen? Waarom zou een vrouw geen duidelijke geformuleerde mening kunnen hebben waarnaar geluisterd wordt? Waarom vinden de mannen in mijn omgeving zichzelf toch zo veel interessanter dan de ander? En als ze naar je luisteren krijg je complimentjes omdat je het zo goed doet. Als een klopje op de schoft van de hond omdat hij toch zo goed een stokje op kan halen. En vrouwen luisteren omdat ze gewend zijn om stil te zijn als anderen praten, niet omdat ze perse goed kunnen luisteren.
Tijd voor stilte
Sinds een aantal weken ben ik bezig met meditatie. Ik heb dit in het verleden wel eerder geprobeerd. En proberen is daarbij het goede woord, want ik kwam nooit ver. Ik deed het wel, maar het verveelde me snel en hield er dan weer mee op. Nu vraag ik me af waarom ik het toen probeerde. Meer rust te vinden misschien, maar vanuit een behoefte aan controle. En diezelfde controle zorgde er voor dat het me nooit lukte. In de meditatie wordt je geleerd om los te laten. Je bijvoorbeeld op je ademhaling te richten zonder die te sturen. En daar zit hem nou net de kneep. Want dat kon ik niet. Ik dacht: een buikademhaling is goed, daar hebben ze het altijd over, dan voel je de ruimte. Dus stuurde ik mijn ademhaling naar mijn buik. En soms lukte dat dan ook en voelde ik zelfs heel veel rust en ruimte. maar als dat dan de volgende keer niet weer te voelen was ging ik pushen. En daarmee lukte het nog minder enzovoorts. En voor ik het dan wist stopte ik er weer mee. Wat ook altijd gezegd wordt is: rechtop zitten. Voel je zitten op je heupbotten en zet je ruggengraat daar recht bovenop zodat je sterk staat, als een boom. Die visualisatie wordt zelfs ook gebruikt daarin. En ook dat lukt me heus wel eens, en voelt soms ook retesterk. Maar ook dan komt mijn controle om de hoek. De volgende keer wil ik weer en daar ging het dan weer mis.